Οι μαθητές και οι μαθήτριες ευαισθητοποιήθηκαν και ασχολήθηκαν με το Πρόγραμμα του ΕΠΕΑEΚ ΙΙ "Παρεμβατικά Προγράμματα" για την προώθηση της ισότητας των δύο φύλλων. Με ιδιαίτερη προθυμία, όταν η κ. Βλαβιανού, τους μίλησε για το περιεχόμενο του προγράμματος και την διαδικασία που έπρεπε ν' ακολουθηθεί συμφώνησαν να συμμετάσχουν. Το θέμα ίσως ήταν κάτι που τους αποσπούσε από τα υποχρεωτικά μαθήματά τους. Μετά από συζήτηση, παρατέθηκαν 5-6 υποθέματα και μετά από σκέψη διαμορφώσαμε το υπόθεμα 'Η Είσοδος της Γυναίκας στην Παραγωγική Διαδικασία'. Και βέβαια θα αναζητούσαμε τις συνέπειες αυτής της "Εισόδου".

Πρώτα - πρώτα σχεδιάσαμε και συντάξαμε ερωτηματολόγια που να είναι σχετικά με τις συνέπειες τις εισόδου της γυναίκας στην παραγωγική διαδικασία και να διερευνούν την επίδραση αυτής στην οικογένεια και ιδιαίτερα στα παιδιά.

Τα ερωτηματολόγια συμπληρώθηκαν από τους μαθητές και μαθήτριες του 1ου τμήματος της Β΄ τάξης του Λυκείου μας.

Βέβαια το δείγμα της έρευνας ήταν μικρό (ερωτήθηκαν μαθητές και μαθήτριες ενός τμήματος του σχολείου μας), όμως εκφράζει πιστεύουμε αρκετά ικανοποιητικά τις τάσεις των μαθητών της περιοχής μας.

Στη συνέχεια έγινε η αποδελτίωση και τα αποτελέσματά της παρουσιάζονται με μορφή πίτας.

Β. ΤΙ ΕΠΙΘΥΜΟΥΝ ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ ΓΙΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥΣ

Γ. ΤΙ ΠΙΣΤΕΥΟΥΝ ΟΙ ΜΑΘΗΤΕΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΤΗΣ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ

Δ. ΤΙ ΠΙΣΤΕΥΟΥΝ ΟΙ ΜΑΘΗΤΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΤΗΣ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ

Ε. ΠΟΙΟΙ ΛΟΓΟΙ ΟΔΗΓΗΣΑΝ ΤΗ ΓΥΝΑΙΚΑ ΣΤΗΝ ΕΡΓΑΣΙΑ

i. ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΜΑΘΗΤΩΝ

ii. ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ

Η Γυναίκα στην παραγωγική διαδικασία

Βασικό νομοθέτημα για την ισότητα ανδρών και γυναικών αποτέλεσε στον Ελληνικό χώρο ο Ν.3192/1955, ο οποίος επανέλαβε και επεξέτεινε τις διατάξεις της διεθνούς σύμβασης της Ν. Υόρκης (1953) περί πολιτικών δικαιωμάτων της γυναίκας. Κατά τον νόμο αυτόν οι γυναίκες μπορούν να ασκούν όλα τα δημόσια λειτουργήματα και να διορίζονται με τους ίδιους όρους όπως και οι άντρες σε δημόσιες θέσεις. Το Σύνταγμα του 1975 με διάταξη αμέσου ισχύος αναγνωρίζει ίσα δικαιώματα και υποχρεώσεις σε Έλληνες και Ελληνίδες συμπληρώνοντας το άρθρο 116§2 αποκλίσεις από την ισότητα των φύλων επιτρέπονται μόνο για αποχρώντες λόγους στις ειδικές από το νόμο οριζόμενες περιπτώσεις.

Με τον νόμο 1329 του 1983 για την εφαρμογή της συνταγματικής αρχής της ισότητας ανδρών και γυναικών στον αστικό κώδικα και σε άλλους βασικούς νόμους επήλθε ριζική αναμόρφωση του οικογενειακού δικαίου. Ο νόμος με τη δεύτερη παράγραφο στο άρθρο 1387 επιχειρεί να διαχωρίσει τα θέματα για τα οποία δεν απαιτείται συναπόφαση, ορίζοντας ότι η ρύθμιση από τους συζύγους του κοινού βίου τους πρέπει να μην εμποδίζει την επαγγελματική και την υπόλοιπη δραστηριότητα του καθενός απ' αυτούς και να μη χρειάζεται σήμερα η γυναίκα την άδεια του συζύγου για την άσκηση οπουδήποτε επαγγέλματός της.

Ισχυριζόμαστε ότι ο κάθε άνθρωπος έχει δικαίωμα στην εργασία. Δικαίωμα στην εργασία σημαίνει δικαίωμα στη ζωή. Ο χωρίς εργασία άνθρωπος είναι καταδικασμένος. Το δικαίωμα στην εργασία έχει ωστόσο θεωρητική σημασία. Σημασία έχει αν υπάρχει δυνατότητα εργασίας και απασχόλησης. Σε κάθε κοινωνία υπάρχει ένας ορισμένος αριθμός θέσεων εργασίας, ορισμένες δυνατότητες απασχόλησης. Όταν η αγορά εργασίας υπερβαίνει τη ζήτηση, τα εργατικά χέρια που περισσεύουν μένουν έξω από την παραγωγή. Κι' αυτά τα εργατικά χέρια που περισσεύουν είναι τα γυναικεία. Και αυτό εξηγείται γιατί στην αρχική κοινωνία η μητρότητα αντιμετωπιζόταν σαν ένα μεγάλο δώρο της φύσης. Η μητρότητα περιέβαλλε τις γυναίκες με δύναμη και κύρος για πολλούς λόγους. Ωστόσο όλες οι κοινωνίες, όπως απέδειξε ο Μαρξ και ο Ένγκελς, τόσο του παρελθόντος όσο και οι σημερινές βασίζονται στην εργασία. Έτσι δεν ήταν μόνο η ικανότητα των γυναικών να γεννάνε, αλλά το γεγονός ότι η μητρότητα οδήγησε στην εργασία και πάνω σ' αυτή την ένωση της μητρότητας και της εργασίας θεμελιώθηκε το πρώτο ανθρώπινο κοινωνικό σύστημα .

Οι μητέρες ήταν εκείνες που πήραν πρώτες το δρόμο της εργασίας. Οι μητέρες ήταν εκείνες που έγιναν οι πρώτοι παραγωγοί., οι εργάτες και οι αγρότες, οι καθοδηγητές της επιστημονικής, πνευματικής και πολιτιστικής ζωής, και κατάφεραν όλα αυτά ακριβώς επειδή ήταν οι μητέρες και στην αρχή η μητρότητα ήταν δεμένη με την εργασία. Αυτή η ένωση εξακολουθεί να παραμένει στα γλωσσικά ιδιώματα πρωτόγονων λαών, όπου ο όρος «μητέρα» είναι ταυτόσημος με την έννοια «παραγωγός-γεννήτορας.

Μπαίνοντας απότομα ή αποσπασματικά η γυναίκα στην παραγωγή δεν πρόλαβε, ούτε μπόρεσε να φτιάξει τις δικές της αξίες και εκτιμήσεις γύρω από τα θέματα της εργασίας και της επιτυχίας. .Πιέστηκε να αφομοιώσει την καπιταλιστική λογική και την αντροκρατική ιδεολογία, χωρίς να αμφισβητήσει ούτε την καθιερωμένη έννοια της επιτυχίας που ισοδυναμεί με προβολή και χρήμα, αλλά ούτε και τους όρους ενσωμάτωσής της μέσα σ' ένα απάνθρωπο ή ανταγωνιστικό σύστημα. Η γυναίκα πρέπει να παλέψει για ν' αποδείξει ότι είναι «δυναμική» και «επιτυχημένη», να παλέψει ενάντια στο «τεκμήριο ανικανότητας» που της φορτώνουν μόνο και μόνο επειδή είναι γυναίκα, Πρέπει να είναι σκληρή και δυνατή, να έχει σιγουριά και αυτοκυριαρχία. Μα έχει αφομοιώσει τις αντρικές αξίες και πρότυπα, τον αντρικό τρόπο σκέψης, ζωής και συμπεριφοράς. Πρέπει να παλέψει να είναι καλή σύζυγος, «καλή νοικοκυρά», καλή μητέρα, «καλή ερωμένη» και επί πλέον να τροφοδοτεί τον μύθο της ισχυρής και κοινωνικά προσβεβλημένης, ενώ συγχρόνως θα πρέπει να διατηρεί όλα τα τυπικά στοιχεία της θηλυκότητάς της.

Πρέπει να παραδεχθούμε την πραγματικότητα. Την εκμετάλλευση της αγρότισσας , και την κοινωνική ανυπαρξία της αστής νοικοκυράς (την γυναίκα στο γραφείο).

Γεγονός είναι ότι όλο και παντρεμένες γυναίκες δουλεύουν, ενώ η διαρκώς αυξανόμενη ανεργία αρχίζει να δημιουργεί ένα κλίμα «νέο-αντιφεμινισμού». Όμως η χειραφέτηση ταυτίζεται με την οικονομική ανεξαρτησία. Γι' αυτό η γυναίκα πρέπει να δουλεύει. Η ανεργία δεν μπορεί να λυθεί στέλνοντας την γυναίκα στο σπίτι για να δημιουργηθούν πιο πολλές θέσεις εργασίας για τους άνδρες. Η λύση πρέπει να είναι διαφορετική και πρέπει να είναι τέτοια ώστε να παίρνει υπόψη της και τον άνδρα την γυναίκα, σαν κοινωνικά ισότιμα πρόσωπα. Μέσα σ' αυτή τη θολή κατάσταση που άλλοι δέχονται τη γυναίκα, σαν κοινωνικά απελευθερωμένη και ισότιμη με τον άνδρα και άλλοι ότι είναι η «δούλα» για όλες τις δουλειές, οι μαθητές και οι μαθήτριες τουΒ1 ευαισθητοποιήθηκαν και βρήκαν το θέμα « Η Γυναίκα στην παραγωγική διαδικασία» με τα συμπεράσματα που παραθέσαμε.

Με την διαπραγματευτική ικανότητα, κυρίως την επαγγελματική και την πνευματική που αποκτά η γυναίκα προοδευτικά, αρχίζει να εξασφαλίζει αυτοδυναμία και να απελευθερώνεται ουσιαστικά, αρνούμενη να υποταχθεί σε όποια σκοπιμότητα, αρνούμενη το συμβιβασμό και την υποχώρηση στην ανδρική κηδεμονία.

Δεν θα χαρίσουν οι νόμοι την ισότητα. Η ισότητα κατακτείται με ουσιαστικό μόχθο και προσπάθεια από τις γυναίκες που πραγματικά την θέλουν. Και όσες την θέλησαν την πέτυχαν πριν θεσμοθετηθούν νόμοι, χωρίς κανένας να καταφέρει να τις εμποδίσει και χωρίς να χρησιμοποιήσουν τα όποια φυσικά τους προσόντα και χαρίσματα. Μήπως τα ίδια δεν ισχύουν και για τους άνδρες στον αγώνα της ζωής και της επαγγελματικής καταξίωσης;

Ο μύθος της γυναίκας! Ο μύθος που ενέπνευσε τους ποιητές. Είναι δκαίωμά τους να τον διαλύσουν ή να τον ανεβάσουν ποιοτικά οι ίδιες οι γυναίκες!

Οι μαθητές που πήραν μέρος στο πρόγραμμα είναι:

Την επιλογή των Κειμένων, την Επιμέλεια και Οργάνωση του Υλικού και την Επιμέλεια του Εντύπου είχε η Ελεάννα Βλαβιανού.